تاریخ خبر: ۲۹ دی ۱۳۹۴

گردشگری، سرپوش ندیدن بیکاری به بهانه ی انتخابات

گردشگری سرپوش ندیدن بیکاری
به بهانه ی انتخابات

به قلم خاتون شیری

سال هاست که بحث ازتوسعه است، بحث داغی که همیشه نقل محافل سیاسیون ومسئولین استان است.توسعه همه جانبه،توسعه ای که آرزوی دیرینه ی هرلرستانی است،توسعه ای که باعث بالا رفتن سطح رفاه وفرهنگ عمومی جامعه می شود.

سال هاست که مسئولین درهربرهه ای اززمان راه چاره را در مدل های متفاوت از راهکارها جسته اند.ما هم همیشه شنونده بوده ایم و امیدوار،امیدوار به اینکه مسئولین به فکر هستند و نتیجه خواهند گرفت.
اما، هنوز که هنوز است خبری از توسعه نیست نه توسعه اجتماعی نه اقتصادی نه رفاهی،البته توسعه فرهنگی کمی پیش افتاده که آنهم خیلی قابل توجه نیست.
روزی روزگاری در دولت های قبلی (اوایل سی سال)قرار شد توسعه را از طریق کشاورزی و دامداری بیابیم ،این زمانی بود که درحال تقسیم صنایع مادر بودند،چنانچه صنعت بزرگ پتروشیمی که بحث ساخت و راه اندازی اش در لرستان بود سر از استان مرکزی در آورد وبه بار نشست .
اما در همان زمان بحث خصوصی سازی را به استان در گل نشسته ما کشاندند تا صنایع بجا مانده در اینجا را هم از این طریق (شرکت های بزرگ پارسیلون ،چرم وپوست،یخچال سازی،ماشین سازی و…)به ورشکستگی کشانده تا افراد بیکار شده آنها هم روی به مغازه داری ومسافرکشی بیاورند. این صنایع آنچنان از پا در آمدند که مطالبات کارگران هم تاسال ها بعد پرداخت نشد.
زمانی بعد دردولت های بعدی هنگامی که نیاز بود آب لرستان رابا صرف هزینه های بسیار سنگین کانال کشی کرده و برای استفاده استان های بالا نشین وبرترببرند،ابتدا ندا سر دادند که تنها برای مصرف شرب ، این آب جابجا می شود در صورتی که بر اساس آمار ها تنها سه درصد آب منتقل شده استان صرف شرب و بقیه آن در صنعت و کشاورزی مصرف می شود تا استان های بالا نشین وبرتربه بالاتر صعود کنند، بحث جدیدی را از توسعه برایمان پیش کشیدند،توسعه ی گردشگری.
صحبت از ظرفیت های بسیار بالای طبیعی لرستان برای جذب گردشگر،همه چیز مهیای گردشگری است جز سرمایه گذار که آنهم بزودی آستین ها را بالا می زند و آنوقت است که خوشی وپول و کار وآسایش همه با هم از راه می رسند.
خیلی از مقوله های گردشگری سر درنمی آورم اما این رامی دانم که گردشگری زیر ساخت میخواهد ، زیر ساخت هایی فراتر از چیزی که حرفش را میزنیم،زیر ساخت تنها ساخت هتل و پارک ورهاسازی قلعه و کارهایی از این دست نیست. بحث ،بحث رقابت با شهرهایی همانند اصفهان،تهران،تبریز،شیراز و… است.
شهر من که وقتی بخواهم به یک کنسرت موسیقی بعد از سال ها بروم باید سر از یک نمایشگاه فروش مبل یا تالار عروسی دربیاورم، آیا قدرت گرفتن فرصت های گردشگری را از شهر های برخوردار دارد؟
شهرمن که هنوز درحسرت یک مرکز تجاری بزرگ است در مقایسه با بالا نشین هایی که در هرکوی وبرزنشان یکی دارند دربحث گردشگری می تواند حرفی برای گفتن داشته باشد؟
ما مردمی هستیم که از نظر مو سیقی در جایگاه بالایی قرار داریم اما حتی زیر ساخت استفاده از این مهم را هم نداریم و هنوز نمی توانیم با برگزاری کنسرت های بزرگ لری هم در این مقوله حرفی برای گفتن داشته باشیم.
بگذریم که در این زمینه ما نمی توانیم ونخواهیم توانست که به جایی برسیم، اما مسئله اصلی شهر واستان من بیکاری است .ما در بالاترین رده بیکاری کشور قرار داریم .
با این مشکل حتی اگر دربالاترین جای جدول گردشگری قرار بگیریم هم درد بیکاری حل نمی شود،که البته این فرض محال است.آنها که گوی سبقت را در این زمینه ربوده اند از این به بعد هم می ربایند. اگر چشم مسئولین به تعداد زیاد مسافران نوروزی، خورده است این مسافران تنها برای رد شدن شبی را در پارک های شهر اطراق می کنند یا در مدارس،این مسافران هیچ خیری که برای شهر ندارند که به گفته ی بعضی مدیران مدارس هزینه هایی هم برای مدارس به بار می آورند.
اما چه باید کرد ؟
امروز هنگامه انتخابات است ، روز شعار های انتخاباتی ،اینکه راه آهن که طرح ملی است و در سطوح بالا اجرایی شده و هنوز مردم شهر و استان رنگ و بوی آن را هم ندیده اند چندین داعیه دارد که مثلا من فلان نماینده دور قبل یا قبل ترباعث آن هستم خود و مردم را گول زدن است،دم از صنعت گردشگری زدن کلاه سر خود و مردم گذاشتن است.
اگرقرار است که توسعه بیاید، باید« صنایع مادر» بیاید ،شما که قرار است به مجلس بروید وظیفه دفاع از حقوق مردم را دارید ، طلب کنید حقوق از دست رفته مردمی که دیگر هیچ کورسویی برای رفع بیکاری ندارند . طلب کنید حق آبه آبی که از دست رفت ومی توانست درصورت همت نمایندگان قبلی و مسئولین استان فرصتی برای ایجاد صنایع مادر باشد.درد این مردم بجز با ایجاد صنایع بزرگ و فرصت های شغلی انبوه حل نمی شود.ازچند دوره قبل شعار انتخاباتی شما این بوده است که من آنم که راه آهن آوردم ولی هنوز راه آهنی نیاورده اید؟
اگر می خواهید بروید وازمطالبات مردم هیچ دفاعی نکنید بدانید که مدیون تمام افرادی هستید که در خیابان های شهر به دنبال لقمه نانی هستند اگر چه تحصیلات دانشگاهی دارند، ولی بیکارند،اگر می توانید ازحق مردم دفاع کنید درصحنه رقابت بمانید ولی اگر نمی توانید عطایش را به لقایش ببخشید که شاید دیگری بتواند.
به امید آن روزی که تن مادران و پدران برای بیکاری فرزندشان نلرزد.

از همین دسته:

(برای مشاهده تیتر ، نشانگر را یک ثانیه روی عکس نگه دارید)

سیل 3 image image image

یک دیدگاه