تاریخ خبر: ۰۸ بهم ۱۳۹۴

دو سروده از سمیه امرایی

دو سروده
از سمیه امرایی

(۱)
چه دزدانه
به یورش می برند
خواب چشم ها را
وبا اسبهاشان می تازند
بر افکار به تاراج رفته پروانه ها
کودکان زوزه گرگها را نقاشی می کشند
آیین پرواز در قفس است
کجاست فریادرسی
که به صدا در آورد
ناقوس آزادی
فردا…
(۲)
دنیا را صدا می زنم
آدمهایش را
تک تک روزهای
رنگ گرفته اش را
چرا نفسهایش سرخند
و گم شده اند
دستهای روشن امروز
چرا رنگ می کنند
این ثانیه های متولد آفتاب
چرا روزهایمان
ترجمه زبان کلاغند.

از همین دسته:

(برای مشاهده تیتر ، نشانگر را یک ثانیه روی عکس نگه دارید)

شعر قلم مدیری....

یک دیدگاه