تاریخ خبر: ۱۴ بهم ۱۳۹۴

سخن مدیرمسئول: سیاست پایش را از فرهنگ بیرون بگذارد

سیاست پایش را از فرهنگ بیرون بگذارد

درشماره گذشته درمطلبی که به روح مرحوم معصومه ذباح تقدیم شد، برلزوم تقدیرازچهره های فرهنگی تاکید شدونیزاشاره ای کوتاه رفت براینکه سیاست زدگی فرهنگ باعث می شود تا فرهنگ مدیران اصیل جامعه درچالش های فرهنگی چهره های کم رنگی پیدا کند ومدیران فرهنگی بجای اینکه به مقوله فرهنگ، تعالی فرهنگ درجامعه وفرهنگ سازی مشغول شوند، ذهنشان به امورسیاسی جامعه معطوف گردد.

این یک آسیب کلی است وآرام آرام به این سمت وسو می خزیم که بعنوان یک مدیرفرهنگی ذهنمان وحواسمان به جایی برود که آیا فلان چهره فرهنگی موافق خواسته های سیاسی من نوعی حرکت می کند یا نه؟

اگرحرکت می کند که عزیز دل است ونازاربازارسیاست زده ی فرهنگ واگرحرکت نمی کند باید ازدرگاه رانده شود، هرچند هنرش ازسقف افلاک سربساید وعرصه فرهنگ وهنر عرصه ی آزادی وآزادگی است.

البته فراموش نشود که هرگزنگفته ایم ونمی گوئیم که هنرسیاسی نباشد بلکه اختلاف این است که هنرسیاست زده نباشد. ازیادمان نرفته است که درهمین انقلاب اسلامی خودمان دراوج روزهای جنگ تحمیلی، در کوران درافتادن انقلاب با استکبارجهانی ودرروزهایی که باید درمقابل روحیه جهانخواری آمریکا می ایستادیم فرهنگ وهنربه میدان سیاست ونبرد آمدند ودلیرانه وشجاعانه رودرروی هنروفرهنگ غرب ایستادند و امروز هم ایستاده اند. امروزهم اکثریت قریب به اتفاق هنرمندان یا با درک عمیق ضرورت همسویی با سیاست های مستقل نظام جمهوری اسلامی ازکیان فرهنگی وهنری است .

این جدا اما، به جد بایدگفت: وقتی مدیران فرهنگی، دستگاه تحت مدیریت خود را بجای پرداختن به وظیفه اصلی اش به سمت اهداف سیاسی و جناحی سوق می دهند.

آن دستگاه ازخط انجام وظیفه ای که بردوش دارد خارج می شود وبرکشتنش به ریل سخت می گردد. درچنین فضایی فرهنگ مداری، فرهنگ سازی وپرورش پهلوانان فرهنگی ازیاد می رود، که کاری که باید اهتمام ویژه ای نسبت به آن داشته باشیم ارگانهای فرهنگی ما باید درحوزه کاری خود فارغ ازدغدغه های چپ وراست ومیانه نظربلند خود را به سمت آینده ای که درآن پهلوانان فرهنگی قدرت عرض اندام دربرابرپهلوانان رقیب درخارج ازمرزها را داشته باشند، البته که رقابت در درون خودمان نیکو و پسندیده است.

عرصه عرصه ای است که اهل فرهنگ باید درآن تمرین کنند، آماده شوند، پرورش یابند ، از درون با خود رقابت کنند ودراین رقابت سالم فرهیختگان و به اصطلاح کسانی که نمره۲۰ می گیرند درصدر قرار بگیرند.

این درعالم فرهنگ یک عبث است واولیای خوب کسانی هستند که نمره بیست را دریابند و آنان را تشویق کنند وزمینه های حضورشان. وقتی مرحومه معصومه ذباح ازدنیا رفت و استان و جامعه فرهنگی و هنری استان با سکوت از کنار این اتفاق گذشت باید با یک تلنگر به خودمان هشدار بدهیم و بپرسم چرا؟

عبث آن است که هنوز نمره بیست (۲۰) های خودمان را چنانکه باید نمی شناسیم و

… الغ

 

از همین دسته:

(برای مشاهده تیتر ، نشانگر را یک ثانیه روی عکس نگه دارید)

1785403 mardom

یک دیدگاه