تاریخ خبر: ۲۸ خرد ۱۳۹۵

کیوبازهم قربانی می گیرد چاره ای باید اندیشید

درحدود یک ماه کمتر یا بیشتردوبار غافلگیر می شویم…. مگر انسان چقدر می تواند دوام بیاورد. چقدر می تواند هیچی نگوید وبه آسیاب دندان برلب جگر خون کند…

تازه بدتروقتی است که متوجه می شوی تازیانه ندانم کاری ها اگر ازدور دوبار برروح نحیف تورسیده، همشهریان تورا شش بار نواخته واین یعنی فاجعه درشهری مثل خرم آباد کوچک.

حواشی زندگی خصوصی ما مردم به خودمان مربوط است ومسئولیتش برعهده خودمان است ولی این دلیل نمی شود که ازکنارش ساده بگذریم چون خواه ناخواه درسرنوشت یکدیگر تاثیرمی گذاریم والبته غیر از این هم باشد وتاثیرگذار نباشیم که: چه تفاوت میان ما ونقش دیوار! ولی تاثیرداریم تا تاثیر…

ازکناردریاچه زیبای کیو عبورمی کنی

یکی قدم می زند، یکی می دود، یکی با دوستانش شطرنج بازی می کند وچند نوجوان بازیگوش وماجراجو در گوش هم درحال پچ پچند که همزمان با صدای افتادن چیزی سنگین درآب چند قطره خیست می کند.

برمی گردی می بینی یکی ازنوجوانها نیست. آنها که بیرون مانده اند با هیجان چشم به آب دوخته اند امواج متلاطم آرام می شود چند حباب برروی آب آزاد می شود و…

ادامه در صفحه ۲

 

از همین دسته:

(برای مشاهده تیتر ، نشانگر را یک ثانیه روی عکس نگه دارید)

جواد سلیمانی علی صابر %d8%ac%d9%88%d8%a7%d8%af-%d8%b3%d9%84%db%8c%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c

یک دیدگاه