تاریخ خبر: ۱۰ آذر ۱۳۹۴

نکاتی پیرامون روشنگری قیام امام حسین ( ع) کلثوم هوشیاری

بررسی ها نشان می دهد که تلاش قافله سالارکربلا بیان وتبلیغ دین بوده،به نحوی که پس از شهادت برادرشان تا مرگ معاویه وازآن زمان تاغروب عاشورا ازهرفرصتی برای تبلیغ وتوجیه مردم استفاده کردند.
درمنابع تاریخی ۱۰ سخنرانی ونامه ازامام دردوران معاویه و۴۰ سخنرانی ونامه وتوجیه حضوری بزرگان پس از مرگ معاویه، ازامام حسین (ع) ثبت شده که برچند محورزیرتاکید ورز بوده اند:
۱ـ معرفی خودشان و اهل بیت پیامبر (ص) بیان خصائل و ویژگی های الهی آنان
۲ـ معرفی معاویه، مروان وبنی امیه، بیان ویژگی های شخصیتی و دور ازاخلاق آنها
۳ـ معرفی یزید واعلام اینکه بیعت با اومحال است. به دلیل رفتارهای ضد دینی وخلاف شرع او.
۴ ـ معرفی امام حق: تاکید برعمل امام برمبنای دستورکتاب خدا، تمسک به قسط و عدل و متدین به حق و وقف نفس خود برای ذات حق تعالی
۵ ـ اعلام وظیفه قیام علیه حکومت فسق وظلم براساس اصل امربه معروف و نهی ازمنکر
۶ ـ زنده کردن روح عزت وشهامت و مبارزه با ترس ازمرگ وذلت پذیری
۷ ـ تکلیف مضاعف ( موقعیت خاص اجتماعی)
قیام و اعتراض علیه حکومت ظالم و ستمگر اموی وظیفه همه مسلمانان بود، ولی امام علی (ع) به خاطر موقعیت اجتماعی اش تکلیف خاص ووظیفه سنگین تری داشت. امام از اخص خواص جامعه آن روز بوده وچشم عموم مردم آن روز به امام بود و این جایگاه اجتماعی برای امام تکلیف سنگینی ایجاد کرد. با بررسی جامعه آن روز، جز درمدینه افراد مهم وسرشناس وموقعیت داری که مورد نظر عموم مسلمانان باشد وموضع گیری مثبت یا منفی آنان طنین اندازگردد وجود نداشته است.
موقعیت امام حسین (ع) وتکلیف سنگین بیداری مردم، سبب شده که جهاد علیه ظالم و تنویر افکار عمومی مهرجویان حضور درکربلا به عنوان تکلیفی مضاعف تلقی شود.
تنها مانع جدی خودکامگی و هوسرانی های یزید، حرکت روشنگرانه آن حضرت بود ولذا یزید به عوامل خود دستورداده بود یا ازامام بیعت همراه با تسلیم بگیرند یا ایشان را از پا ی درآورند.
امام(ع) به عنوان کانون هدایتگری وروشنگری، پس از ۵۰ بار وعظ، خطابه ، نامه نگاری وتوجیه حضوری برای اصلاح مرتجع ، قیام بزرگ خویش را با اندکی ازخالص ترین سربازان ولایت مدار خود آغاز نمود.
روشنگری قیام حسینی
سال هشتم هجری سال شکست رهبران شرک وجهل بود، آنان با مشاهده قدرت اسلام ازسرکوب آن مایوس شده ، به ظاهر اسلام آوردند اما پس از رحلت پیامبراکرم(ص) استحاله اسلام در دستورکارشان قرارگرفت وتلاش کردن تا با خارج کردن رهبری نظام ازدستان با کفایت مولاعلی (ع)، برقراری نظام استبدادی و رواج مناسبات جاهلی و طاغوتی ، به یک اصل تبدیل شود.
پیامبر (ص) درشهرمکه علیه شرک، جهل، بت پرستی وظلم قیام کردند وبا تلاوت آیات قرآن به بیدارکردن وجدان های هفته همت گماشتند.بانیان نظام جاهلی که حاکمیت خود را درخطر دیدند با تطمیع ، شکنجه ، ترورو وتهدید در صدد خفه کردن صدای اسلام برآمدند.
درزمان امامت امام حسن (ع)،کفار وجاهلان کار را به جایی رساندندکه نوعی بازگشت به جاهلیت (ارتجاع) به صورت علنی مشاهده شد که پیشتردرقرآن کریم(آل عمران ، آیه ۱۴۴) نسبت به وقوع آن هشدارداده شده بود.
نشانه های بازگشت به عصر جاهلیت
۱ـ زنده کردن تعصبات قبیله ای ونژادی: سقیفه اولین جایی بود که مناسبات قبله ای را احیا کرد .
مهاجران برای بازداشتن انصارازسهم خواهی اولا به زنده کردن تعصبات قبیله ای بین اوس و خزرج دامن زدند وثانیا به دستورخلیفه دوم، افراد قریش را درشورای ۶ نفره جای داد و قریش را سروروسالارعرب خواندند.
۲ـ تقسیم غیرعادلانه بیت المال وحیف ومیل اموال
۳ـ خویشاوندی: ملاک مسئولیت وحکومت یافتن
۴ـ تحریفات عقیدتی
۵ـ سرکوب معترضین
۶ـ تقدس یافتن عنوان خلیفه
وظایف کلی امامان
۱ـ بیان و تبلیغ ۲ـ احیای دین و زدودن انحرافات۳ـ تلاش جهت تشکیل حکومت اسلامی

از همین دسته:

(برای مشاهده تیتر ، نشانگر را یک ثانیه روی عکس نگه دارید)

139504081114027368018494 31311741031231071132291121441842915035230 1847b7217252e22f4f74ec4794bc5f8f image

یک دیدگاه